Shizi Hou — De legacy (2007–2017)

_{Geschreven door Wouter van Leeuwen, oprichter van Shizi Hou}

In het najaar van 2007 ontstond Shizi Hou niet als een strak uitgedacht plan, maar als een natuurlijke volgende stap. Vanuit een diepe persoonlijke toewijding aan kungfu en tai chi, en aangemoedigd door mijn eigen instructeur, groeide het idee om een plek te creëren waar training, ontwikkeling en gemeenschap samen konden komen. Wat begon als een trainingsmoment met David Moh — open voor iedereen die wilde aansluiten — groeide uit tot een volwaardige school met een eigen karakter en ziel.
Shizi Hou was in de kern een plek om te trainen. Serieus, intens en met respect voor de traditie. Tegelijkertijd was het een plek om te ontmoeten, te groeien en plezier te maken. De naam, afgeleid van mijn achternaam Van Leeuwen, verwijst naar de brul van de leeuw: krachtig, aanwezig en niet te negeren. Dat gevoel typeerde de school.

Training en disciplines

De lessen startten met traditioneel Shaolin Kungfu voor jongeren en volwassenen — zowel ongewapend als met wapens zoals stok en zwaard. In de jaren daarna werd het aanbod uitgebreid met Modern Wushu, Wudang Kungfu, Tai Chi en Qigong. Die verbreding maakte de school toegankelijk voor een zeer diverse groep beoefenaars, zonder de diepgang te verliezen.
Leerlingen varieerden in leeftijd van kinderen vanaf zeven jaar tot volwassenen zonder bovengrens. Beginners trainden naast gevorderden; recreanten naast wedstrijddeelnemers. Meerdere leerlingen wisten zelfs een plek in de top drie van de Nederlandse kampioenschappen te behalen — een resultaat waar met trots op werd teruggekeken, zonder dat competitie ooit het hoofddoel werd.
Een typische les was intens. De warming-up — door leerlingen liefkozend torture training genoemd — bestond uit zo’n 45 minuten kracht-, conditie- en lenigheidstraining. Daarna volgde een even lange focus op techniek, vormen en toepassingen, individueel en in sparring. Hard werken stond centraal, maar altijd met aandacht voor elkaar.

Locaties en sfeer

De vaste thuisbasis lag in Utrecht, aan de Van Bijnkershoeklaan, later uitgebreid met locaties aan de Lingestraat en Schoolstraat. Waar we ook trainden, de sfeer bleef hetzelfde: warm, open en veilig. Iedereen was welkom, ongeacht leeftijd, achtergrond of niveau.
Er was geen oordeel en geen haantjescultuur. We werkten hard, maar plaatsten onszelf nooit boven anderen. Respect, onderlinge motivatie en mildheid gingen hand in hand met discipline en fysieke inspanning. Shizi Hou voelde als een familie — een groep mensen die samen het maximale uit zichzelf wilde halen.

Filosofie

De kracht van Shizi Hou zat in de veelzijdigheid. Voor de één draaide het om fysieke kracht en flexibiliteit, voor de ander om zelfvertrouwen of mentale rust. Sommigen werden aangetrokken door oosterse filosofie en wijsheden, anderen door het vechtaspect of het werken met wapens. Alles mocht er zijn.
Die open benadering zorgde voor een uitzonderlijk diverse groep mensen, verbonden door gedeelde inspanning en wederzijds respect. Kungfu en tai chi waren geen doel op zich, maar een middel tot persoonlijke ontwikkeling.

Mensen en gemeenschap

Hoewel ik jarenlang het gezicht van de school was, is Shizi Hou nooit een eenmansproject geweest. De samenwerking met David Moh speelde een belangrijke rol, en later droegen ook Gabriëlle in ’t Hout en Jos de Vries bij als instructeurs.
Buiten de reguliere lessen ontstonden herinneringen die minstens zo waardevol waren: gezamenlijke etentjes, filmavonden, wedstrijden, workshops van monniken uit China, en de tastbare sporen van inspanning — plassen zweet op de gymzaalvloer. Jaarlijks werden examens georganiseerd, en er waren creatieve workshops zoals de waaiervorm en zelfs Kungfu’s Next Top Model: een workshop over het maken van krachtige kungfu-fotografie.
De bredere kungfu- en tai chi-community was van onschatbare waarde. Shizi Hou stond nooit op zichzelf, maar maakte deel uit van een groter geheel waarin kennis, inspiratie en vriendschap werden gedeeld.

Groei, hoogtepunten en afronding

Wat klein begon, groeide snel uit tot een school met meerdere wekelijkse lessen en een herkenbare naam binnen de Nederlandse kungfu- en tai chi-wereld. Een absoluut hoogtepunt was de demonstratie op de Nederlandse Kampioenschappen in 2014, waarin kinderen, jongeren en volwassenen samen alle facetten van Shizi Hou lieten zien: Qigong, Tai Chi, Shaolin en Wudang Kungfu. Een moment dat de essentie van de school perfect samenvatte.
In de laatste jaren werd het steeds moeilijker om de school te combineren met werk en privéleven. Met de komst van mijn kinderen en een druk professioneel bestaan moest ik een moeilijke, persoonlijke keuze maken: Shizi Hou loslaten. Het voelde alsof ik afscheid nam van mijn eigen kindje.

Betekenis en nalatenschap

Shizi Hou bracht mij vriendschappen voor het leven, onvergetelijke herinneringen en mijn eigen stijl van lesgeven. De principes uit kungfu en tai chi — balans, aandacht, zachtheid en kracht — pas ik tot op de dag van vandaag toe, zowel persoonlijk als professioneel. Oosterse wijsheden hebben blijvend invloed gehad op hoe ik mijn leven inricht.
Deze pagina is bedoeld als eerbetoon aan wat was. Shizi Hou zal nooit meer hetzelfde zijn, en de huidige vorm kijkt vooruit. Maar deze geschiedenis leeft voort in de mensen die er hebben getraind, in de scholen en gemeenschappen waarmee verbinding ontstond, en in de waarden die zijn doorgegeven.
Wat ooit begon als een gezamenlijke training, groeide uit tot iets dat veel groter was dan onszelf.